Podstawowym zadaniem rękawic spawalniczych jest ochrona dłoni oraz przegubów pracownika podczas spawania. Według ustawy 89/686/EWG, rozporządzenie ministra gospodarki z 21 grudnia 2005 r., rękawice spawalnicze są zaliczane do II kategorii środków ochrony indywidualnej. Dyrektywa EN12477 dokładnie reguluje wymagania, jakie muszą zostać spełnione przez rękawice, w taki sposób aby zagwarantować odpowiedni poziom ochrony użytkownikowi podczas ciecia, spawania oraz innych procesów pokrewnych. Stanowi ona połączenie kryteriów dotyczących testów rękawic, zawartych w ustawach EN388 oraz EN407. W świetle dyrektywy EN407, rękawice spawalnicze muszą przede wszystkim zapewnić ochronę:
Zgodnie z normą EN388, rękawica spawalnicza musi chronić użytkownika przed czynnikami mechanicznymi, takimi jak np. obtarcia, przekłucia oraz przecięcia. Dyrektywa EN12477 określa również podział rękawic spawalniczych ze względu na własności ochronne i ich manualność:
Przy doborze rękawic do spawania należy zwrócić uwagę na ich nazewnictwo. W dziale BHP występują obecnie dwa pojęcia, które warto rozróżniać: rękawice spawalnicze oraz rękawice typu spawalniczego. Rękawice spawalnicze spełniają kryteria zawarte w normie EN12477. Zapewniają one użytkownikom zabezpieczenie przed zagrożeniami w zakresie przewidzianym przez dyrektywę. Rękawice typu spawalniczego są nazwą potoczną nadawaną przez producenta. Tego typu rękawice często nie posiadają niezbędnej certyfikacji, przez co poziom oferowanej przez nie ochrony jest trudny do sprecyzowania.
